Η βάδιση με τα πόδια να κλίνουν προς τα μέσα ονομάζεται ”βάδιση σε ΕΣΩ ΣΤΡΟΦΗ”(intoeing στα αγγλικά) και είναι ενα απο τα πιο κοινά προβλήματα σε παιδιά
ηλικιών 1 έτους μεχρι 6-7 ετών.
Φυσιολογικά, όταν γεννιέται ένα βρέφος, εχει ποδαράκια που κλίνουν περισσότερο προς τα μέσα και αυτό λόγω της διπλωμένης στάσης που έχει μέσα στην κοιλιά.
Καθώς μεγαλώνει τους πρώτους μήνες, αυτή η μικρή παραμόρφωση διορθώνεται.
Εαν αυτό δεν γίνει αφου ξεκινήσει να στέκεται όρθιο και να περπατάει τότε μιλάμε για βαδιση σε έσω στροφή.

Αυτή μπορεί να οφείλεται σε ένα εκ των παρακάτω προβλημάτων:
-Υπερβολική πρόσθια απόκλιση των μηρών(hyper anteversion)
-εσω στροφή της κνήμης
-κλίση προς τα μέσα των μεταταρσίων οστών στα πόδια(metatarsus adductus)

Η έσω στροφή κνήμης και η πρόσθια απόκλιση μηρών είναι σχεδόν πάντα συνδεδεμένες με την στάση όπου το παιδί κάθεται πάνω στις κνήμες του, με τα πόδια διπλωμένα (γνωστή και ως στάση W ).Η αντιμετώπιση είναι απλή στην θεωρία καθώς πρέπει απλά να απαγορεύουμε στο παιδί να κάθεται σε αυτή την στάση και να το ενθαρρύνουμε να κάθεται οκλαδόν.
Στην πράξη όμως θα παρατηρήσουν οι γονείς πως τα παιδιά λατρεύουν αυτη την στάση και δύσκολα χάνουν αυτή τη συνήθεια. Απαιτείται συνεπώς πολλή υπομονή εκ μέρους τους,καθώς μπορεί να χρειαστεί αρκετός καιρός μέχρι σταδιακά να επέλθει διόρθωση της στροφής σε μηρούς και κνήμες.
Όσο αφορά στα πόδια, εάν και μετά την περίοδο που το παιδί περπατάει υπάρχει παραμόρφωση προς τα μέσα στα μετατάρσια, πρέπει το παιδί να φορέσει ειδικά παπουτσάκια που σταδιακά, διορθώνουν το σχήμα στα μετατάρσια και συνεπώς τα δάχτυλα(παπούτσια anti-adductus).
Σπανίως και σε μεγαλύτερη ηλικία, η λύση δίνεται χειρουργικά, με οστεοτομίες .

Συμπερασματικά:
1. Το περπάτημα με τα πόδια να ”κοιτούν” προς τα ΜΕΣΑ είναι πολύ συχνό πρόβλημα στα παιδιά μας.
2. Πρέπει ο παιδο-ορθοπεδικός να εξετάσει τουλάχιστον μια φορά το παιδί,ώστε να καθορίσει απο πού προέρχεται αυτή η έσω στροφή.
3. Υπάρχει πάντα θεραπεία, αλλα πρέπει και οι γονείς να εφαρμόσουν κάποιες μικρές συνήθειες ως προς την στάση με την οποία κάθεται το παιδί.
4. Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις,αν στην ηλικία των 12-13 ετών υπάρχει ακόμα αυτή η παραμόρφωση και ενοχλεί το παιδί, απαιτείται χειρουργείο.

The post ΒΑΔΙΣΗ ΕΣΩ ΣΤΡΟΦΗ (intoeing) appeared first on Δρ. Βασίλης Καϊλής.

Παρακλινικά θα πρέπει ,σε σοβαρή υποψία να γίνει μαγνητική τομογραφία,για να επιβεβαιωθεί βλάβη του ΠΧΣ ,αλλά και ενδεχόμενη ρήξη του ΕΣΩ μηνίσκου.
Αυτή άλλωστε αποτελεί και την μόνη ένδειξη άμεσης χειρουργικής θεραπείας(στο πρώτο τρίμηνο δηλαδή) κατά πολλούς,σε ηλικίες 10-16 χρονών.
Ενώ η τάση γενικά στα παιδιά είναι να εφαρμόζουμε συντηρητικές θεραπείες,πολλές και σημαντικές μελέτες (GRAF,MIZUTA)δείχνουν πως στις περισσότερες περιπτώσεις
θα εμφανιστεί αστάθεια του γόνατος,ρήξη μηνίσκου και αργότερα ακόμα και οστεοαρθρίτιδα.
Συνεπώς εχουν αρχίσει οι ορθοπεδικοί χειρουργοί να είναι όλο και πιο επιθετικοί στις ενδείξεις τους σε αυτό το θέμα.
Όσον αφορά την χειρουργική θεραπεία μπορεί να γίνει,τηρώντας κάποιους βασικούς κανόνες ,εφ’όσον θέλουμε να δημιουργήσουμε το tunnel μας ενδοαρθρικά.
Πρέπει πρώτον αυτό να μην ξεπερνά το 12% της διαμέτρου της επίφυσης,σε επίπεδο μηριαίου οστού και κνήμης.
Δεύτερον,πρέπει το μόσχευμα να είναι πιο κάθετο απ’ότι στον ενήλικα στο επίπεδο της κνήμης,έτσι ώστε να γίνει η σταθεροποίηση του με αγκράφες,συνήθως, σε απόσταση ασφαλείας απο το κνημιαίο κύρτωμα και άρτα την επίφυση.
Οι τεχνικές ”over the top”,αν και πολλά υποσχόμενες αρχικά ,δείχνουν σιγά σιγά να χάνουν έδαφος,καθώς μελέτες δείχνουν πως η ισομετρία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι λάθος(Bonnard).
Η μετεγχειρητική πορεία είναι ίδια με του ενήλικα και ο ρόλος της φυσιοθεραπείας εξ’ίσου σημαντικός,αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πώς,καθώς υπάρχει υπάρχει πολύ μεγαλύτερη χαλαρώτητα στο γόνατο,πρέπει συχνά να φορεθεί
για προστασία ο κηδεμόνας για παραπάνω καιρό,συχνά 2-3 μήνες και η επιστροφή στον αθλητισμό θα γίνει λίγο αργότερα απο τον ενήλικα.

Γράφει ο Dr ΚΑΪΛΗΣ Βασίλης,ορθοπεδικός χειρουργός παίδων

The post LCA γ appeared first on Δρ. Βασίλης Καϊλής.

Το συγγενές εξάρθρημα ισχίου είναι μια κατάσταση που παρουσιάζεται ενδομητρικά ή μετά την κύηση,όπου το ισχίο είν αι ασταθές και προκαλείται εξάρθρωση του.
Αυτό το φαινόμενο οφείλεται στο γεγονός ότι η κοτύλη(η τρύπα) δεν είναι ακόμα αρκετά βαθιά σκαμμένη ,ωστε να μπει μέσα η κεφαλή του μηρού
Περίπου 1% του πληθυσμού παρουσιάζει ανωμαλία ανάπτυξης ισχίου,είται πρόκειται για μια απλή δυσπλασία,είται για συγγενές εξάρθρημα.Είναι μονόπλευρη προσβολή στο 80%,και κυρίως στα αριστερά.
Υπάρχει κληρονομικός χαρακτήρας(Εάν είχε κάποιο παιδί στην οικογένεια,προειδοποιούμε για αυξημένο κίνδυνο).

Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου είναι :

Το πρώτο παιδί(το δεύτερο έχει πάντα περισσότερο χώρο).
Τα κορίτσια(εχουν χαλαρώτερες αρθρώσεις).
Τα παιδιά με μεγάλο βάρος κατά την γέννηση.

Πώς ξέρουμε εαν το παιδί μας πάσχει ?
Τις πρώτες μέρες μετά τη γέννηση,γίνεται απαραίτητα ο πρώτος έλεγχος για την κινητικότητα των ισχίων,συνήθως απο έμπειρο παιδίατρο.Μία απλή δυσπλασία συχνά θεραπεύεται απο μόνη της τις πρώτες εβδομάδες.

Ποιός ο λόγος να το ανακαλύπτουμε νωρίς ?
Οσο νωρίτερα ξεκινήσει μια θεραπεία,τόσο περισσότερες πιθανότητες εχει να είναι αποτελεσματική και τελικά να μην προκαλέσει κανένα απολύτως πρόβλημα στην φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού.Αντίθετα,οι καταστάσεις όπου γίνεται πολυ αργά η διάγνωση,εχουν συχνά εξαιρετικά δύσκολη συνέχεια για την ανάπτυξη και την βάδιση του παιδιού.
Τι άλλες εξετάσεις υπάρχουν ?
ΠΡΙΝ την ηλικία των 6 μηνών,προτιμούμε τον υπέρηχο.
ΜΕΤΑ τους 6 μήνες,προτιμούμε την ακτινογραφία,η οποία θα γίνεται και κάθε χρόνο,σε καταστα1σεις δυσπλασίας ή ΣΕΙ,μέχρι τα 16 χρόνια του παιδιού.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Είναι οδυνηρή για το παιδί μας?
ΠΟΤΕ.Η θεραπεία είναι πάντα ανώδυνη για τα παιδιά,που σπάνια την θυμούνται όταν μεγαλώσουν
Πώς μπορούμε να συνεισφέρουμε στη σωστή θεραπεία?
ΔΕΝ τραβάμε το παιδί απο τα πόδια,όταν π.χ το σηκώνουμε απο ξαπλωτή θέση.
Όταν του δίνουμε το γάλα,το ακουμπάμε στο γόνατο με τέτοιο τρόπο ωστε τα ισχία του να είναι σε απαγωγή(σαν βατραχάκι δηλαδή).
ΔΕΝ κρατάμε το παιδι στην αγκαλιά μας ΦΑΤΣΑ σε εμάς ,αλλά ΠΛΑΤΗ σε εμας,με το χέρι μας να υποστηρίζει τα οπίσθιά του.
Διαλέγουμε άνετα και φαρδιά ρουχαλάκια,ΟΧΙ στενά.

Τα συντηρητικά μέσα θεραπείας:
1.Η πάνα τύπου Frejka
Απλή και εύκολη στην χρήση,ενδείκνειται σε ήπιες δυσπλασίες,μέχρι την ηλικία των 6 μηνών
2.Ιμάντας του Pawlik
Είναι η καλύτερη λύση για σοβαρότερες δυσπλασίες,καθώς και εξάρθρημα ή υπεξάρθρημα ισχίου. Μπορεί να φορεθεί σε ηλικία 0-12 μηνών

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ
Όταν το ισχίο είναι αδύνατο να επανέλθει στη σωστή θέση,απαιτείται πιο επιθετική θεραπεία.Αρχικά χρειάζεται νοσηλεία για περίπου 1 εβδομάδα,όπου ασκείται κάθετη έλξη στα ισχία ,ώστε να χαλαρώσουν όσο
γίνεται οι μύες.Το παιδί ΔΕΝ πονάει καθόλου ,όλες αυτες τις μέρες.Στην συνέχεια,στο χειρουργείο και υπό τον έλεγχο της ακτινογραφίας ,γίνεται η ανάταξη(βάζουμε το ισχίο στη σωστή θέση) και τέλος γύψος τύπου SPICA για μια περίοδο συνήθως 12 εβδομάδων(Με αλλαγή του και επανέλεγχο στις 6 εβδομάδες).
Οταν σε σπάνιες περιπτώσεις δεν γίνεται με τίποτα η ανάταξη,θα πρέπει να γίνει χειρουργική επέμβαση,με γύψο στη συνέχεια.Αυτή διαρκεί συνήθως περίπου 2 ώρες.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ?
Το παιδί παρακολουθείται απο τον ορθοπεδικό χειρουργό ΚΑΘΕ χρόνο,με μία ακτινογραφία ελέγχου,μέχρι την ενηλικίωση του.

The post ΣΥΓΓΕΝΕΣ ΕΞΑΡΘΡΗΜΑ ΙΣΧΙΟΥ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ appeared first on Δρ. Βασίλης Καϊλής.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥ ?
Η ακριβής αιτία είναι ακόμα άγνωστη. Αυτό που γνωρίζουμε είναι πως αρχικά ΟΛΟΙ μας έχουμε αυτη τη μορφή στα πόδια στην εμβρυϊκή ζωή,αλλά μετά τον τρίτο μήνα εγκυμοσύνης αυτά παίρνουν την φυσιολογική μορφή τους..
Αρα ΔΕΝ φταίνε οι γονείς για αυτήν την παραμόρφωση.
Πρέπει να κάνουμε τον διαχωρισμό μεταξύ ιδιοπαθούς και συνδεόμενης με καποιο νόσημα μορφής. Τα σύνδρομα αυτα μπορεί να είναι spina bifida ,αθρογρύπωση,νευρομυϊκά σύνδρομα,πολυδυσμορφικά σύνδρομα.
Πάντως στο 90% των περιπτώσεων πρόκειται για απλή ιδιοπαθή ραιβοϊπποποδία.

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΥΧΝΑ ?
Περίπου 1 στα 700 παιδιά,2 φορές περισσότερα αγόρια.Οι μισές περιπτώσεις αφορούν και τα δυο πόδια.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΒΑΘΜΟΙ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ?
ΝΑΙ.Εχουμε 4 στάδια με βάση την κλίμακα του Diméglio. Το πρώτο είναι πολύ ευκολο να διορθωθεί και αφορά το 20% των περιπτώσεων.Το τέταρτο είναι αντιθέτως εξαιρετικά δύσκολο στην αντιμετώπιση,αφορά όμως ευτυχώς μόνο το 10%. Τα στάδια 2 και 3 αφορούν το 70% των περιπτώσεων.

ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ?
Η καλύτερη ,αποδεδειγμένα, μέθοδος αντιμετώπισης είναι αυτη του Ponseti.

ΠΕΡΙ ΤΙΝΟΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ?
Πρόκειται για θεραπεία κατα την οποία αλλάζουμε κάθε εβδομάδα εναν γύψο ,ο οποίος ΣΤΑΔΙΑΚΑ διορθώνει το παραμορφωμένο πόδι του παιδιού.Συνήθως απαιτούνται 5 ή 6 γύψοι.Περίπου 1 φορά στις 10 ο Αχίλλειος τένοντας εμποδίζει την διόρθωση της παραμόρφωσης.Σε αυτή την περίπτωση και μετά το τέλος των 6 γύψων πραγματοποιούμε μια πολύ μικρή και απλή χειρουργική πράξη που ονομάζουμε”τενοτομή του Αχιλλείου”.Μετά απο αυτήν,απαιτούνται άλλες 3 εβδομάδες γύψου.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΝΑΕΙ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΜΕ ΓΥΨΟ ?
ΚΑΘΟΛΟΥ.Επειδή όμως φοβάται και κλαίει καλό είναι πριν έρθουμε στο ραντεβού μας να το έχουμε ταϊσει,ώστε να είναι σε φάση ηρεμίας και πέψης.

ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΓΥΨΟΥΣ ?
Δυστυχώς όχι.Η ραιβοϊπποποδία ζητάει μόνο ενα πράγμα,την υποτροπή.Γι’αυτό είναι πολυ σημαντική η πρώτη φάση μέχρι τα 3 χρόνια του παιδιου να γίνει σωστά.Η επόμενη φάση ,μετά τους γύψους,αποτελείται απο ειδικούς κηδεμόνες(σαν snowboard)τους οποίους φοράει το παιδι ΜΕΡΑ-ΝΥΧΤΑ για 3 μήνες και μετά ΜΟΝΟ τη νύχτα μέχρι να γίνει 3 χρονών.Αυτοί οι κηδεμόνες φέρουν το ονομα Denis-Browne. Κρατάνε το πάσχον πόδι σε έξω στροφή 70°.
Εάν οι γονείς δεν ακολουθούν τις συμβουλές του ορθοπεδικού και σε ποσοστό 80% ,το πόδι θα ξαναπάρει την αρχική του μορφή(υποτροπή).

ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΡΟΠΗ ?
Ξαναρχίζουμε την ίδια διαδικασία με τους γύψους,αλλα αυτή τη φορά η θεραπεία ειναι πολύ δυσκολότερη..

ΚΑΙ Η ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕIΑ ?
Στις περισσότερες περιπτώσεις,εαν εξαιρέσουμε την τενοτομή του Αχιλλείου,δεν χρειάζεται χειρουργείο,καθώς αυτα μόνο προβλήματα φέρνουν(ίνωση,δυσκαμψία)
Αντιθετα υπάρχουν κάποιοι τύποι επεμβάσεων που θα γίνουν μόνο αμα χρειαστεί,όπως η μετάθεση του προσθίου κνημιαίου τένοντα ,όταν το πόδι γυρνάει πολύ προς τα μέσα,στο περπάτημα.

ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ?
Εαν η θεραπεία γίνει σωστά απο ορθοπεδικό με εμπειρία,τα αποτελέσματα είναι πάρα πολύ καλά

ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΟΥΣΟΥΡΙΑ ΟΤΑΝ ΕΝΗΛΙΚΙΩΘΕΙ ?
Ένα τέτοιο πόδι δεν θα είναι ποτέ απόλυτα φυσιολογικό,αν και πλήρως λειτουργικό .Τα τρία ”κουσούρια”που θα αφήσει είναι:

1.Το πόδι είναι μικρότερο σε μέγεθος(1 με 2 νούμερα).Αυτό βέβαια δεν αποτελεί πρόβλημα παρα μόνο σε μονόπλευρη ραιβοϊπποποδία.
2.Η γάμπα είναι μικρότερη σε πάχος,λόγω μερικής ατροφίας του γαστροκνημίου.
3.Η κινητικότητα της ποδοκνημής ειναι πολυ ελαφρώς διαταραγμένη,καθώς ο αστράγαλος είναι πιο πλατής στην άνω επιφάνειά του(flat talus)

The post ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΡΑΙΒΟΪΠΠΟΠΟΔΙΑ appeared first on Δρ. Βασίλης Καϊλής.

of the forearm in children. Kailis V. , Hariga H. , Docquier P.L. Acta Ortho.Belg.,2016,82,872-875

The post Prevention of re-fractures appeared first on Δρ. Βασίλης Καϊλής.